• نشریه‌ی خبری-تحلیلی بلوطستان

    مدیرمسئول و صاحب امتیاز: محمد بساطی

    09169568480  📞

    baloutestan@yahoo.com ✉️

  • درباره‌ی اقوام زاگرسی لر، لک و کرد


    تاریخ نانوشته‌ی لرستان را در
    پرونده‌های بلوطستان بخوانید.
  • خانه / اخبار میانی / کسی که به کار هنری می‌پردازدهیچ‌گاه تلخ کام نمی‌شود

    معرفی هنرمندان(2) کسرا زرین‌قلم؛ کمانچه‌نواز جوان کوهدشتی:

    کسی که به کار هنری می‌پردازدهیچ‌گاه تلخ کام نمی‌شود

    اشاره: کسرا زرین قلم کمانچه‌نواز با ذوق و خوش‌قریحه‌ی کوهدشتی، از هنرمندانِ آ‌تیه‌دارِ خطه‌ی خنیاگرخیز لرستان است که برخلاف سن کم‌اش سودای بزرگی در سر دارد و از حرارت حرف‌هایش می‌شود فهمید که سعی می‌کند عاشقانه در وادی هنر گام‌های بلندی بر ‌دارد. همان‌گونه از نام فامیل کسرا پیداست او از خانواده‌ی شناخته شده، هنردوست و هنرمندپرور برخواسته و کوهدشتی‌ها‌ نیاکانش را به خاطر موانستی که از دیرباز با علم، ادب و هنر داشته‌اند «زرین‌قلم» می‌گویند. برای آشنایی مخاطبان بلوطستان و به منظور ترغیب و تشویق هر چه بیش‌ترش، گفت‌گوی کوتاه با وی انجام داده‌ایم که با هم به مرورش می‌پردازیم.   

    گروه فرهنگ و هنر نشریه بلوطستان

     

    چطور شد به موسیقی روی آوردی؟

    مرحوم پدرم -که خود از معلمان هنر و خوش‌نویسان استان بود- علاقه بسیاری هم به موسیقی داشت و در موسیقی سنتی همیشه  کاست‌های استاد شجریان و از موسیقی لرستان هم کارهای استاد رحمان‌پور و استاد علی‌پور رو گوش میداد و من هم از همان بچگی با این آوا و موسیقی‌ها بزرگ شدم، بگونه‌ای که همیشه در خاطرم هستند و درمن تاثیر زیادی دارند.

    حدود دوازده سالگی در خدمت عموی عزیزم -که از پیش‌کسوتان و اولین کمانچه‌نوازان استان هست- شروع به نواختن ساز سنتور کردم، عمویم بسیار تشویقم نمود و در نواختن و پیدا کردن جای نت‌ها بسیار کمکم کرد.

    در همین سال‌ها اولین اجرایم با ساز سنتور در کانون نور صورت گرفت، اما من علاقه عجیبی به ساز کمانچه داشتم و گاهی اوقات نوازندگی عمویم را می‌شنیدم و صدای ساز استاد فرج علیپور همیشه در خاطرم بود و با تک‌نوازی‌ها و کارهای ایشان و گوش دادن به نوارهای استاد علی‌رضا حسین خانی زندگی می‌کردم، مجموعه‌ی این‌ها باعث شد شروع به نواختن ساز کمانچه کنم، در همان زمان به کلاس آقای داوود رضایی رفتم و شروع به یادگیری نواختن کمانچه کردم و چند سال که از ایشان آموختم، به خرم‌آباد رفتم و در خدمت آقای همایون پشت‌دار شروع به یادگیری نت و نواختن ردیف کردم و چیزهای بسیار زیادی از وی -هم از لحاظ هنری و هم اخلاقی- آموختم.

    برای آشنایی مخاطبان بلوطستان لیست کارهای که انجام داده ای و جشنواره‌های که شرکت کرده‌ای را بیان کن

    امسال در جشنواره ملی زاگرس‌نشینان تنها برگزیده بخش سازهای کششی بودم و مقام اول این جشنواره را کسب کردم، سال 95 مقام دوم جشنواره ملی تال که با حضور استاد درویش‌رضا منظمی،استاد باجلاوند، استاد پشت‌دار و استاد شهرام منظمی برگزار شد را کسب کردم و در جشنواره ملی جوان هم در حضور اساتید بزرگ کشور از جمله استاد حسین علیزاده، استاد کامکار، هادی منتظری، فرج علیپور،علی‌اکبر شکارچی و رضا پرویززاده  کسب مقام کردم.

    در مسابقات دانش‌آموزی هم دو بار مقام اول شهرستان و یک بارمال استان را داشته‌ام.

    وی همکاری و اجرای کنسرت با استاد ایرج رحمانپور، گروه موسیقی وارون ، گروه موسیقی دل‌آواز، ارکستر کمانچه نوازی تال (به سرپرستی حامد فیضیان) گروه کمانچه نوازی داوود رضایی و اجراهای دونوازی داخل و خارج استان را از دیگر افتخارات خود عنوان می کند و می گوید:

    تعریفتان از موسیقی چیست؟

    موسیقی از نظر من صدای زندگیست به قول سایه (امیرهوشنگ ابتهاج): «پیش ساز تو من از سحر سخن دم نزنم که زبانی چو بیان تو ندارد سخنم» این به آن معناست که زبان موسیقی در کامی به فراخنای هستی می‌چرخد و تولید صدا می‌کند.

    موانع سر راه موسیقی لرستان از نظر شما کدامند؟

    زنده‌یاد هابیل‌علی‌اف نوازنده چیره‌دست کمانچه در جهان می‌گوید: موسیقی صنعتی است که اگر به فعل در نیاید درون انسان را زخم می‌کند، یعنی هنری که باعث تلطیف روح انسان‌ها می‌شود اگر زمینه رشد نداشته باشد تاثیر منفی هم دارد، متاسفاته پرداختن به موسیقی جایی در بودجه‌ی استان و کل کشور هم ندارد و با افرادی که در بخش خصوصی هم به آن می‌پردازند همکاری نمی‌شود.

    توصیه‌ات به هم‌نسلان و کسانی که می‌خواهند مسیر طی شده‌ی شما را بیایند؛ چیست؟

    با عشق و به دور از حاشیه به موسیقی بپردازند.

    خوش‌ترین و تلخ‌ترین خاطره‌ی هنری که تجربه کرده‌اید؟

    خاطرات شیرینم شرکت و کسب مقام‌های کشوری  برای شهرستانم بوده، به نظرم کسی که به کار هنری می‌پردازد هیچ‌گاه تلخ کام نمی‌شود و من هم خاطره تلخی در موسیقی نداشته‌ام

    برنامه‌ای که برای خود چیده‌ای و چشم‌اندازی که برای زندگی هنری‌ات متصور شده‌ای؟

    رفتن به کلاس‌های نت و ردیف نزد اساتید بزرگ چون شکارچی و کامکار. سعی می‌کنم آنچه در توانم هست را به کار گیرم تا انشالا به جایگاه بسیار خوبی در عرصه موسیقی ملی برسم

    انتظارات شما از مسئولین و مردم -بعنوان یک هنرمند- کدامند؟

    انتظار دارم مسولین موسیقی را جدی بگیرند و آن‌را به عنوان زبان خلق‌ها که بیان‌گر تاریخ و جزیی از تمدن و فرهنگ آن‌هاست بپذیرند و همکاری لازم در جهت رشد و شکوفایی این هنر انجام دهند. و مردم هم با حمایت خود و با شرکت در کنسرت‌ها و حمایت‌هایشان از موسیقی  باعث دل‌گرمیمان شوند.

    یک نظر

    1. عرض ادب و خسته نباشید خدمت آقای زرین قلم بسیار خرسندم از اینکه افتخار اینو دارم همشهری خودم هستن ایشون تبریک عرض میکنم درجات بالاتر و موفقیت های روز افزون آرزومندیم.

    پاسخ بدهید

    ایمیلتان منتشر نمیشود

    رفتن به بالا