• نشریه‌ی خبری-تحلیلی بلوطستان


    شماره تلگرام
    09169568480
    کانال تلگرام:
    telegram.me/baloutestan

  • درباره‌ی اقوام زاگرسی لر، لک و کرد


    تاریخ نانوشته‌ی لرستان را در
    پرونده‌های بلوطستان بخوانید.
  • خانه / اخبار میانی / هر رویشی از بته‌ای سر می‌زند

    لقمان زرین‌قلم/ برای محفل گرم «شب آواز ایرانی»

    هر رویشی از بته‌ای سر می‌زند

    «شب آواز ایرانی» برنامه‌ای هنریست که در آن بزرگان موسیقی ایران، کسانی هم‌چون فریدون شهباری، سراج و معتمدی و … در آن شرکت می‌کنند و درباره موسیقی به بحث و بررسی می‌پردازند. هفته‌ی جاری این برنامه در تالار ارسباران تهران برگزار شد و بحث‌های مختلفی در آن مطرح گردید، آنچه پیش‌کش مخاطبان فهیم بلوطستان می‌گردد، نوشتارییست از جناب لقمان زرین‌قلم که در جلسه حضور داشته و دیدگاه‌ خویش را درباره‌ی آن قلمی کرده است.

    بنام خداوند جان و خرد
    با عرض سلام خدمت حضار محترم اساتید گرانقدر و هنرمندان و هنردوستان.
    معاشران گره از زلف یار باز کنید
    شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید
    حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
    وان یکاد بخوانید و در فراز کنید
    این بنده که از دوران نوجوانی تلاش نموده‌ام گوش و دل خود را محرم پیام سروش کنم، سخنانی را که اساتید بزرگ موسیقی در جلسات قبل ایراد فرموده بودند با جان و دل شنیدم.لازم دانستم نظر خود را هرچند گسیخته و بی‌انسجام به عرض برسانم.در مثنوی معنوی آمده است
    گرچه هر قرنی سخن آری بود
    لیک گفت سالفان یاری بود
    مولانا در این بیت به دو نکته مهم اشاره می‌کند یک این که بدانیم و بپذیریم در هر زمانی سخنی نو و متفاوت از پیش بوجود می‌آید و دیگر این‌که سخن نو ما را از گفته پیشینیان بی‌نیاز نمی‌کند.


    بدون شک هر رویشی از بته و بن‌مایه‌ای سر می‌زند، اگر چه آن بته به ظاهر خشکیده باشد. نگاهی اجمالی به سیر تاریخ جهان به ما می‌آموزد که ایستایی وجود ندارد همه چیز در حال شدن است، این تحول بی‌وقفه در فناوری‌های نو و به روز در بخش‌های مادی فرهنگ به وضوح قابل مشاهده و در معرض داوری عموم قرار دارد. هنر بعنوان دست‌آورد معنوی انسان از این قاعده مستثنی نیست و ما تاکنون شاهد به وجود آمدن سبک‌های مختلف شعر، نقاشی، تئاتر، سینما، خوش‌نویسی و معماری و دیگر هنرهای تجسمی بوده‌ایم که هرکدام در مسیر نشو و نما و تکامل با چالش‌هایی مواجه گشته‌اند و در اوج تکامل بر اساس نیازهای زمانه زمینه‌ساز طرح‌ها و سبک‌های نو شده‌اند گرچه در بدو تولد با تردید و ناباوری بیشتر مردم مواجه گشته‌اند.در میان هنرها اگرچه موسیقی احساسی‌ترین و مجردترین نوع هنر شناخته شده است،به آن معنا نیست که موسیقی از رنگ وبوی واقعی زندگی خالیست. بل‌که هم‌زاد و همراه انسان همواره بیان‌گر غم و شادی کار و تلاش شکست و پیروزی و جنگ و صلح بشر بوده است.آواز در موسیقی صدای زندگیست و زندگی پر از چالش و فراز و نشیب است و آواها از ارتعاش دغدغه‌های انسانی تولید می‌شوند. انسان‌ها دغدغ‌های متفاوتی دارند. یکی درد و یکی درمان پسندد، یکی مو می‌بیند و دیگری پیچش مو، یکی به سیمای شخص می‌نگرد و دیگری در آثار صنع حیران است. یادآور شوم آن‌گاه که از دوقطبی و چند قطبی شدن جامعه خبری نبود و همه یک‌دل و یک‌صدا شعار اتحاد و صلح و آزادی سر می‌دادند. زنده‌یاد استاد محمدرضا لطفی به نمایندگی از باور و احساس و عواطف هم میهنان سرود ایران را ساخت و ما باور و عزم همگانی را در مضراب‌های مطمئن و پر قدرت لطفی و پاسخ‌های استاد منتظری و زنده یاد پرویز مشکاتیان و دیگر نوازندگان و فراز و فرود پر نهیب صدای استاد شجریان به وضوح احساس می‌کنیم و هرگاه خود را نیازمند اتحاد و هم‌بستگی می‌بینیم چون سروشی آسمانی گرد آن جمع می‌آییم و مانند ریسمانی محکم به آن چنگ می‌زنیم. بگذریم که پس از صید دل عامی چند رهایش می‌سازیم. اگر از بد و خوب و چند و چون قضایا بگذریم دیگر آثار ماندگار همگی در زمانی خلق شده‌اند که حداقل جامعه از ثباتی نسبی برخوردار بوده است. در عصر بلاتکلیفی و روزمرگی که در هر تریبونی حکمی صادر می‌شود چگونه می‌توان انتظار خلق آثاری چون پر کن پیاله را، همایون گروه اساتید،چاووش، مرکب‌خوانی، نینوا، بهارباد و… را داشت. بنده عامل تکرار و تقلید در آواز ایرانی را در آهنگ کند توسعه و عدم پویایی جامعه جست‌وجو می‌کنم استادان و آسیب‌شناسان گرامی مزید بر علت در عصر اینترنت که میلیون‌ها گوشی آنلاین در اختیار جامعه جوان ما قرار گرفته، می‌شود به جوانی که همه چیز را بر روی صفحه گوشی مشاهده می‌کند و تمامی موانع ارتباطی برایش رفع شده است، ایراد گرفت، چرا این شعر سایه را که می‌گوید:
    نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
    تا اشارات نظر نامه‌رسان من و توست
    و یا
    یاد باد آنکه نهانت نظری با ما بود
    و یا
    شوق است در جدایی و جور است در نظر را نمیفهمد؟.
    حتما با خود می‌گوید حالا که وصل به سهولت قابل وصول است چرا جور؟چرا نهان؟ و چرا اشارات نظر؟شماکه به راستی نگران انحطاط ذوق و ذائقه جامعه هستید و خود با خلق آثار گران‌بها سهم بسزایی در تلطیف روح شنوندگان داشته و دارید. اکنون که موسیقی پاپ و دیگر موسیقی‌های تجاری و وارداتی را حادثه‌ای ناگوار و تهدیدی جدی برای موسیقی سنتی می‌دانید. ارسباران پناه‌گاهیست هرچند محدود برای آن‌ها که از باران‌های سمی و اسیدی این‌گونه موسیقی‌ها گریزانند و می‌گویند .
    ما بدین در نه پی‌حشمت و جاه آمده‌ایم
    از بد حادثه اینجا به پناه آمده‌ایم.
    انتظار می‌رود با چشم‌پوشی از کاستی‌های آن با دانش و تدبیر خود این سرپناه را اصلاح و توسعه دهید، زیرا که مولانا می‌فرماید
    زانک آنجا گفت زین‌جا دور شد
    برخیالی از حقی مهجور شد.

    Image result for ‫لقمان زرینقلم‬‎
    لقمان زرین‌قلم، بلوطستان

    یک نظر

    1. مهدی زاده:

      با سلام و درود خدمت دوست و سرور ارجمند جناب آقای زرین قلم
      نوشتارتان به مثابه ی رفتار بی آلایش شما ، کماکان پویا و سرشار از ذوق و آگاهی ست؛ این یادداشت کوتاه با اشارات و کدهای ” مثنوی محور” آن ، بی شک نشات گرفته از دانشی قابل توجه و نگاهی ریزبینانه در وادی فرهنگ و هنر است. دست مریزاد !

    پاسخ بدهید

    ایمیلتان منتشر نمیشود

    رفتن به بالا